நண்பா உன் காதல்......

சொல்லிவிட்டு முடிந்த காதல்கள் பல........
சொல்லாமல் வாழ்ந்த காதல்கள் இன்னும் பல...
நண்பா உன் காதல் சொல்லிவிட்டு வாழ்கின்ற காதலாக இருக்க என் வாழ்த்துக்கள்....        

She!!!!!

She
May be the face I can't forget
The trace of pleasure or regret
May be my treasure or the price I have to pay
She
May be the song that summer sings
May be the chill that autumn brings
May be a hundred different things
Within the measure of a day

She
May be the beauty or the beast
May be the famine or the feast
May turn each day into a heaven or a hell
She may be the mirror of my dreams
The smile reflected in a stream
She may not be what she may seem
Inside her shell

She
Who always seems so happy in a crowd
Whose eyes can be so private and so proud
No one's allowed to see them when they cry
She
May be the love that cannot hope to last
May come to me from shadows of the past
That I'll remember till the day I die

She
May be the reason I survive
The why and wherefore I'm alive
The one I'll care for through the rough in ready years
Me
I'll take her laughter and her tears
And make them all my souvenirs
For where she goes I've got to be
The meaning of my life is

She
She, oh she

-- a song from Notting Hill

காரணம் தெரியாமல் நான்....

வந்தாள், சிரித்தாள், மகிழ்ந்தாள், நடந்து சென்றாள் கணவனுடன்...
காரணம் தெரியாமல் நான்....

காதல் - காதலி

உன் காதலியைவிட அழகாக மற்றொருவள் இருக்கலாம்...
ஆனால் உன் காதலைவிட மற்றொரு காதல் அழகாக இருக்கக் கூடாது...
அப்படி இருப்பதாக  நீ நினைத்தால் உன் காதல் காதலே இல்லை.....

Aaramale Lyrics in Tamil from the Movie Vinnaithandi varuvaya

மாமலை ஏறி  வரும்  தென்னல்

புது  மணவாளன்  தென்னல் , ...

பள்ளி  மேடையே தொட்டு தலோடி  குருசில்  தொழுது  வரும்போல்,  

வரவேல்பினு  மலையாளகர மனசம்மதம்  சொரியும் ,

ஆரோமலே.. , ஆரோமலே....... , ஆரோமலே.. , ஆரோமலே .......

ஆரோமலே............. , ஆரோமலே....... ,

ஸ்வஸ்தி  ஸ்வஸ்தி  சுகுமுஹுர்தம்   ,

சுமங்கலி  பவ , மணவாட்டி

ஸ்வஸ்தி  ஸ்வஸ்தி  சுகுமுஹுர்தம்   ,

 சுமங்கலி  பவ , மணவாட்டி

ஷ்யாம ராத்திரி  தன் அரமனையில் ,

மாரி நில்கயோ  தாரகமே ,

புலரி  மன்சில்லே  கதிரொளியாய் ,

அகலே  நில்கயோ  பெண்மனமே,

சஞ்சு  நிலக்கும  சில்லையில் நீ , சில  சிலம்பியோ  பூங்குயிலே

மன்சிரகிலே , மரயோலியே தேடியதியோ  பூரனகள்

ஆரோமலே............. , ஆரோமலே.......(பின்னணியில் )

ஸ்வஸ்தி  ஸ்வஸ்தி  சுகுமுஹுர்தம்   ,

சுமங்கலி  பவ , மணவாட்டி

ஆரோமலே............. , ஆரோமலே.......

கடலினே , கரயோடினியும்  படான் ஷ்நேஹம்  உண்டோ...... ?

மேழுகுதுரிகலாய்  உருகான்  இனியும்  ப்ரணயம்  மனசில்  உண்டோ........  ?

ஆரோமலே ........... ஆரோமலே.................. .. ஆரோமலே..................

ஆரோமலே .. ஓஓ . ஹோ............  !

ஸ்வஸ்தி  ஸ்வஸ்தி  சுகுமுஹுர்தம்   ,

சுமங்கலி  பவ , மணவாட்டி

ஸ்வஸ்தி  ஸ்வஸ்தி  சுகுமுஹுர்தம்   ,

 சுமங்கலி  பவ , மணவாட்டி

ஷ்யாம ராத்திரி  தன் அரமனையில் ,

மாரி நில்கயோ  தாரகமே ,

புலரி  மன்சில்லே  கதிரொளியாய் ,

அகலே  நில்கயோ  பெண்மனமே,

சாயு   நில்குமா சில்லையில் நீ , சில்  சிலம்பியோ  பூங்குயிலே

மஞ்சிராகிலே! , மரயோலியே தேடியதியோ  பூரணங்கள்...

 ஆரோமலே............. , ஆரோமலே.......(பின்னணியில் )

ஸ்வஸ்தி  ஸ்வஸ்தி  சுகுமுஹுர்தம்   ,

சுமங்கலி  பவ , மணவாட்டி

ஆரோமலே............. , ஆரோமலே....... ஓஓஓஒ ...

விண்ணைத்தாண்டி வருவாயா பாடல் வரிகள்

ஓமன பெண்ணே லிரிக்ஸ்......

ஆண்:
ஆஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ அடடா.... பெண்ணே....
உன் அழகில் நான் கண்ணை சிமிட்டவும் ..
மறந்தேன் ..ஹே ..ஆனால் ..ஹே ..கண்டேன் ..ஹே...
ஒர்ர் -ஆயிரம் கனவில் ..ஹே கரையும் ..
ஏன் ஆயிரம் இரவு ..
நீதான் ..வந்தாய் ..சென்றாய் ..
ஏன் விழிகள் இரண்டை திருடி கொண்டாய் ..

ஓஓஓஹ்ஹ ஓஹ்மன பெண்ணே .. ஓமன பெண்ணே ..ஓமன பெண்ணே ..
ஓமன பெண்ணே ..ஓஹ்மன..ஓஓஓஹ்ஹ ஓஹ்மன பெண்ணே....
ஓமன பெண்ணே ..ஓமன பெண்ணே ..ஓமன பெண்ணே ..
உன்னை ..மறந்திட முடியாதே ,
ஓமன பெண்ணே ..உயிர் ..தருவது சரிதானே ..

ஓஒஹ்ஹ்ஹ்ஹ ..நீ போகும், வழியில் நிழல்-ஆவேன் ..
ஓஒஹ்ஹ்ஹ்ஹ ..காற்றில் ..அசைகிறது -உன் சேலை ..
விடிகிறது காலை - ..உன் பேச்சு உன் பார்வை ..
நகர்ந்திடும் கவலை இரவை ..ஓஓஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ் ஓஓஹ்ஹ ..
பிறந்தாலும் , இணைந்தாலும் ,
உயிர் கோர்த்து , சரி பாதி உனதே ..
உன் இன்பம் , உன் துன்பம் எனதே ..
ஏன் முதலோடு முடிவானை …

ஓஓஓஹ்ஹ ஓஹ்மன பெண்ணே .. ஓமன பெண்ணே ..ஓமன பெண்ணே ..
ஓமன பெண்ணே ..ஓஹ்மன..ஓஓஓஹ்ஹ ஓஹ்மன பெண்ணே....
ஓமன பெண்ணே ..ஓமன பெண்ணே ..ஓமன பெண்ணே ..
உன்னை ..மறந்திட முடியாதே ,
ஓமன பெண்ணே ..உயிர் ..தருவது சரிதானே ..

பெண் (மலையாளம்)
மரகத -தொட்டிலில் ..
மலையாளிகள் தாராடும்ம் ,
பெண்ண அழகி ..மாதங்கள் தோப்புகளில்...
பூங்குயிளுகள் -இன்ன -சேர்ன்ன ,
புல்லாங்குழல் - ஊதுகை -யான
நின் -அழகே ..நின் -அழகே....

ஆண் :

தள்ளிப் போனால் தேய் பிறை ,
ஆகாய வெண்ணிலாவே ..
அங்கேயே நின்றிடாதே..
நீ வேண்டும் ..அருகே ..
ஒரு பார்வை சிறு பார்வை ..
உதிர்த்தால் உதிர்த்தால் ,
பிழைப்பேன் பிழைப்பேன் பொடியேன் .....


ஓஓஓஹ்ஹ ஓஹ்மன பெண்ணே .. ஓமன பெண்ணே ..ஓமன பெண்ணே ..
ஓமன பெண்ணே ..ஓஹ்மன..ஓஓஓஹ்ஹ ஓஹ்மன பெண்ணே....
ஓமன பெண்ணே ..ஓமன பெண்ணே ..ஓமன பெண்ணே ..
உன்னை ..மறந்திட முடியாதே ,
ஓமன பெண்ணே ..உயிர் ..தருவது சரிதானே ..


ஓஓஓஹ்ஹ ஓஹ்மன பெண்ணே .. ஓமன பெண்ணே ..ஓமன பெண்ணே ..
ஓமன பெண்ணே ..ஓஹ்மன..ஓஓஓஹ்ஹ ஓஹ்மன பெண்ணே....
ஓமன பெண்ணே ..ஓமன பெண்ணே ..ஓமன பெண்ணே ..
உன்னை ..மறந்திட முடியாதே ,
ஓமன பெண்ணே ..உயிர் ..தருவது சரிதானே ..

ஓமன பெண்ணே
உன்னை ..மறந்திட முடியாதே ,
ஓமன பெண்ணே உயிர் ..தருவது சரிதானே ..

ஒரு நாள் இவள் வாழ்க்கையில்

கதிரவன் இன்னும் உறங்கிகொண்டிருக்கான், இவள் எழுந்து வெகு நேரம் ஆயிற்று, இந்த நகரத்தில் புள்ளி வைத்து கோலம் போட மண் தரையைக் கூட பார்க்க முடியவில்லை, ஆனால் இவள் கோலம் போட மறப்பதில்லை தினமும்....
கணவனும், குழந்தைகளும் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில், இவர்களுக்கு காலை உணவு செய்ய இவள் தயார் நிலையில்..... பால் பெட்டலமும், செய்தித்தாளும் வீட்டின் வாசலில் இவள் கைப்பட தவம் செய்து கொண்டிரிக்கிறது....

மெல்ல விழித்தான் கதிரவன், இவளும் மற்றொரு நாள் நகரத்தின் பரபரப்பான வாழ்க்கைக்கு தாயாராகிக் கொண்டிரிந்தாள்..... கணவன் கண்விழிக்கையில் தேநீர் குவளையுடன் முன்னே நின்றாள் இவள்..... இவள் மேனியில் பட, விடிந்தது

முதல் காத்துக் கிடந்த நீருக்கு கிடைத்தது அந்த தரிசனம்...துளசி மாடம் இந்த நகரத்துப் பெண்ணின் வாழ்க்கையில் வெகு தூரம்..... கண்ணாடியின் முன்னின்று இவள் நெற்றிப் போட்டு வைத்த தருணத்தில் உலக அதிசயங்கள் அனைத்தும்

தூக்கு மாட்டிக்கொள்ள வரிசையில்.......

காலை உணவு தயாராக உணவறையில்... கணவனை அலுவலகத்திற்கும், குழந்தையைப் பள்ளிக்கும் அனுப்பி வைத்து... நடக்க ஆரம்பித்தாள் இவள் அலுவலகத்திற்கு .... தொலைவில் ஒரு மூதாட்டியின் பூக்கூடையில் சென்று நின்றது

இவளுடைய கண்...... அருகில் சென்று பத்து ரூபாய்க்கு மல்லிகை வாங்கி தலையில் வைத்து நகர்ந்தால்.. ஆனாலும் அவளுடைய கண்கள் இன்னும் அந்த பூக்கூடையில் உள்ள ரோஜா,மல்லிகையில்.....

மின்சார வண்டிக்காக நடைபாதையில் பத்து நிமிடம் நின்றாள்... அதற்குள் பத்து பதினைந்து பெண்களின் சேலைகளையும், நாகரிக உடைகளையும் , அவர்களின் நகைகளையும் நோட்டமிட்டு முடித்திருந்தது அவளுடைய கண்கள் ...... வந்து

நின்ற மின்சார வண்டியில் ஏறினாள்... கூட்டத்தின் உள்ளே கஷ்டபட்டு சென்று நின்று கொள்ள இடம் பிடித்தாள்.... அருகில் பள்ளிக் குழந்தைகள் ... வியாபாரத்திற்கு செல்லும் முதியவர்கள்... வேலைக்குச் செல்லும் பெண்களின்

தொலைக்காட்சி தொடரின் பேச்சு ... கல்லூரிக்குச் செல்லும் மாணவர்களின் கும்மாளம்... ஆண்களின் அரசியல் பேச்சு.... பிச்சைக்காரர்களின் பாட்டு.... இவையெல்லாம் இவளுக்கு பழகிப்போயிற்று... மின்சார வண்டி நின்றது..

இறங்கி நடந்தாள் தன் அலுவலகத்திற்கு...

தோழிகளின் காலை வணக்கமும்.. புன்முறுவலும் இவளை வரவேற்றுச் சென்றது.... தோழிகளின் அரட்டைகளின் நடுவில் அலுவலக வேலைகளும் நகர்ந்து கொண்டிரிந்தது வழக்கம் போல்..... தேனிர் இடைவேளையிலும் தொடர்ந்தது அரட்டை...

மதிய இடைவேளை வந்துவிட்டது... இன்றும் தயிர் சாதம்... பாதி மனம் இங்கே சாப்பிடுவதிலும்... பாதி மனம் குழந்தையின் மதிய இடைவேளையிலும் இருந்தது... இடை இடையே தோழிகளிடம் அரட்டை.... கொண்டுவந்ததோ கால்

வயிற்றுக்கு உணவு... ஆனால் ஒரு மணி நேரம் கண் சிமிட்டும் நேரத்தில் ஓடிவிட்டது பெண்களுக்கே உரிய அரட்டையில்.....

மறுபடியும் அதே வேண்டா வெறுப்பான வேலை.... வேறு என்ன செய்வது.. இந்த நகரத்தில் குடும்பத்தை ஓட்ட வேலைக்குப் போக வேண்டியது கட்டாயமாகி விட்டது.... எதிரில் பிடிக்காத உடன் வேலை செய்யும் ஆண் வந்தாலும்

சிரித்தாக வேண்டிய கட்டாயம் இவளுக்கு... ஆனால் மனதில் அவனை சொற்களால் ஒரு போர் செய்து கொலை செய்திருப்பாள்..... அப்படியே வேலையும் நகர்ந்தது கடிகார முள்ளும் நகர்ந்தது.... நிமிடத்திற்கு ஒரு முறை கண்கள்

கடிகாரத்தை பார்க்காமல் பார்த்து கொண்டிருந்தது....

கடிகார முள் ஐந்தை தொடவில்லை.. இவள் என்னமோ தன் குழந்தை,கணவன், இரவு சாப்பாடிற்க்கான காய்கறிகள், மின்சார வண்டியின் கூட்டம் என ஒரு பெரிய வட்ட மடித்து விட்டது.... பெண்ணிற்கே உரிய கவலை....

எல்லாவற்றையும் கடந்து வீட்டை அடைந்தாள்.... சமயலறையில் காலையில் விட்டுச்சென்ற பாத்திரங்கள் இவளை வரவேற்று நின்றது... அதை பார்த்ததும் முகத்தில் ஒரு பொன் முறுவல்... அது பெண்ணிற்கே உரிய பொறுமையின்

வெளிப்பாடு....

குழந்தை பள்ளியிலிருந்து வந்தவுடன் மனம் மறு பிறவி எடுத்த உணர்வு என்றால், கணவன் வேலையிலிருந்து திரும்பியவுடன் மனம் சற்றே வானத்தில் பறக்க ஆரம்பித்தது.. ஆனால் பறப்பதற்கு முன்னே இரவு நேர உணவைப் பற்றிய எண்ணம்

அவளை சமயலறைக்கு இழுத்துச் சென்று நிறுத்தியது...இரவு உணவு முடிந்தது... தன் பிறந்த வீட்டில் இருக்கும் போது பார்த்த தொலைக்காட்சி தொடர்.. பொற்றோரின் அரவணைப்பு... எங்கே கிடைக்கும் இவளுக்கு... இவள் இரவு

படுக்கை அறைக்குச் செல்லும் போது கடிகார முள் நடு இரவை தொட நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது....

இப்படியே ஒவ்வொரு நாளும் கூண்டுக்குள் அடைபட்ட பட்ட பறவை போல நகர.. வார இறுதி விடுமுறை தான் விடுதலை பெற்ற மகிழ்ச்சி...

கடவுளின் படைப்பில் குறையில்லை.... சமுதாயத்தின் எழுதப்படாத சட்டமமும்.. ஆணாதிக்கமும்... நாகரிக நகர வாழ்க்கையின் கட்டாயமும்... அவளை இந்த கூட்டிற்குள் அடைத்துள்ளது.... அவள் வேலையில் சரி பாதி ஏற்று

அவளுக்கு சற்று பறக்க வாய்ப்பளியுங்களேன்....